Wiele chorób okulistycznych, w tym jaskra, przez długi czas rozwija się bez wyraźnych objawów, dlatego profilaktyka odgrywa tu istotną rolę. Według danych Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) jaskra jest jedną z głównych przyczyn nieodwracalnej utraty wzroku na świecie. Choruje na nią ponad 70 mln osób, a wielu pacjentów przez długi czas nie zdaje sobie sprawy z rozwijającej się choroby. Pacjenci często zauważają pogorszenie widzenia dopiero wtedy, gdy uszkodzenia nerwu wzrokowego są już zaawansowane.  

– W początkowym okresie nie daje bólu ani nagłego pogorszenia widzenia. Wpływa też na zdolność oka do widzenia w ciemności i może utrudniać dostrzeganie rzeczy znajdujących się na bocznych krańcach pola widzenia, zanim pacjent sam zauważy jakiekolwiek problemy – mówi lek. Ewa Fluder, okulistka ze Szpitala Vital Medic w Kluczborku.

Ryzyko zachorowania rośnie po 40.–50. r.ż oraz u osób, u których choroba występowała w rodzinie. Czynniki zwiększające ryzyko to: podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe, krótkowzroczność lub nadwzroczność oraz choroby przewlekłe, takie jak cukrzyca czy nadciśnienie tętnicze.

– Wczesne wykrycie choroby pozwala wdrożyć leczenie i spowolnić jej rozwój – podkreśla lek. Ewa Fluder. – Niezbędne są regularne badania okulistyczne, podczas których lekarz mierzy ciśnienie w oku, ocenia nerw wzrokowy w dnie oka i sprawdza pole widzenia. Badania warto powtarzać co rok lub częściej, jeśli występują czynniki ryzyka.

Podstawą terapii jest leczenie farmakologiczne – najczęściej krople obniżające ciśnienie w oku. W przypadku braku efektu lub bardziej zaawansowanej choroby stosuje się leczenie chirurgiczne.

– W terapii jaskry wykorzystuje się różne metody chirurgiczne. Jedną z nich jest trabekuloplastyka laserowa, bezpieczna i małoinwazyjna metoda, która stymuluje odpływ cieczy wodnistej z oka, co prowadzi do obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego – wyjaśnia lek. Paweł Wąs z Weiss Klinik w Chorzowie.