Zgodnie z nowymi wytycznymi WHO z 2020 r. dotyczącymi aktywności fizycznej i siedzącego trybu życia osoby powyżej 65. r.ż. po konsultacji z lekarzem, powinny podejmować regularny wysiłek fizyczny. Zaleca się tygodniowo co najmniej 150–300 minut aktywności aerobowej o umiarkowanej intensywności lub co najmniej 75–150 minut o dużej intensywności (lub równoważne ich połączenie), przez minimum 3 dni w tygodniu. Ćwiczenia powinny być różnorodne, obejmujące wszystkie główne grupy mięśni, w tym trening siłowy. U osób starszych regularna aktywność fizyczna przynosi liczne korzyści zdrowotne. Zmniejsza śmiertelność ogólną i sercowo-naczyniową, obniża ryzyko nadciśnienia, cukrzycy typu 2 oraz niektórych nowotworów. Poprawia zdrowie psychiczne, funkcje poznawcze, jakość snu i pomaga kontrolować masę ciała. Dodatkowo ogranicza ryzyko upadków i związanych z nimi urazów oraz spowalnia pogorszenie kondycji kości i sprawności ruchowej.

Wiele badań wśród osób w średnim i starszym wieku potwierdziło odwrotną korelację między siłą mięśni a śmiertelnością. Metaanalizy wykazały, że ryzyko śmiertelności z jakiejkolwiek przyczyny było o 15% niższe u osób, które same zgłosiły jakąkolwiek aktywność w porównaniu z osobami bez aktywności wzmacniającej. W badaniu, którego wyniki opublikowano w 2026 r., poddano obserwacji grupę prawie 5,5 tys. kobiet w wieku od 63 do 99 lat. Oceniano siłę mięśni, mierząc siłę uchwytu dominującej dłoni za pomocą dynamometru; wykonywano także test wstawania z krzesła bez pomocy.  Wykazano, że wyższa siła mięśni szkieletowych, mierzona siłą uścisku dłoni, wiązała się ze znacząco niższą śmiertelnością ze wszystkich przyczyn. Skutek ten był niezależny od poziomu aktywności, a siła mięśni wiązała się z dłuższym życiem, nawet wśród kobiet, które nie wykonywały ćwiczeń aerobowych.

Natomiast korelacja między siłą chwytu a czasem wstania z krzesła była bardzo różna. Autorzy wskazują, że czas wstawania z krzesła może być bardziej ogólnym wskaźnikiem stanu zdrowia związanego ze starzeniem, obejmującym m.in. podatność na zmęczenie, natomiast siła uścisku lepiej odzwierciedla rzeczywistą siłę mięśni szkieletowych. Możliwe też, że siła uścisku lepiej reprezentuje siłę górnych partii ciała, które częściej są używane w codziennych czynnościach u osób starszych, w porównaniu z siłą kończyn dolnych potrzebną do wykonania testu wstawania z krzesła.

Według Centrum Badań Opinii Społecznej dwie trzecie badanych osób starszych (66%) uprawiało sport bądź ćwiczenia w ciągu ostatniego roku, przy czym 40% podejmowało aktywność fizyczną regularnie, zaś 26% sporadycznie. Kobiety częściej niż mężczyźni deklarują codzienną aktywność ruchową.